Enkoduko

LA RESPUBLIKO

La progresa jarduo

La nigra jarduo

La registaro de la Popola Fronto

LA MILITO

Fotoj

Io pri ni

Esperanto

Gastlibro

La registaro de la Popola Fronto


En la jaro 1936 estis du gravaj partioj. La unua estis CEDA, ĝi havis multan monon kaj ĝi povis fari grandajn reklamojn por venki en la elektado. Ĝiaj reklamoj diris aĵojn kiel: “Voĉdonu Hispanio”, “La Nacia Fronto kontraŭas la revolucion kaj siajn kolegojn”. La ĉefo estis Gil Robles kaj li promesis ke se CEDA venkas, ili estos antimarksistoj, batalos kontraŭ la agrara reformo kaj protektos la leĝon, la ordon kaj la religion.

Aliaflanke estis la Popola Fronto, ĝi estis la alianco de la maldekstraj partioj. Tiu alianco promesis batali por la libereco, la reformoj, la proletaro... sed sia plej granda reklamo estis la amnestio de la ĉiuj personoj arestataj dum la revolutio de 1934.

En la 16-a februaro la Popola Fronto venkis sed la diferenco ne estis tre granda. Dum la tago estis multaj maldekstraj manifestoj por festi la novan registaron. Por ĝi, la dekstro volis deklari la esceptan staton sed la Presidento de la Respubliko ne permesis ĝin.

En tiu elektado voĉdonis la 70% el la popolo. Fine, la Popola Fronto havis 275 diputistojn sed la formo de la tuta Kongreso estis:
-278 maldekstraj diputistoj
-131 dekstraj diputistoj
-10 centraj diputistoj

Manuel Azaña devis formi la novan registaron sed la partioj de la alianco ne estis tre unitaj kaj estis kelkaj problemoj. Calvo Sotelo eskparolis kun la fasxistoj de la Falange kaj deziris uzi la armeon por fari la novan ŝtaton.

En la 21-a februaro estis la espera amnestio kaj Lluís Companys revis Katalunon kie li nove estis sia Presidento. Sed la agrara reformo ankoraŭ estis debeto kaj la Popola Fronto promesis ĝin antaŭ la elektado, tamen la kampuloj ne povis antedi plu. Ili ne atendis la leĝojn kaj ekokupis kelkajn bienojn. Ekzemple, en la 25-a marco 80.000 kampuloj okupis bienojn de Extremadura (uesta hispana zono) kaj ĝi kontinuis. La Registaro ne povis eviti ĝin kaj ĝi provis legalizi la okupojn.

Dume, la soldatoj kaj aliaj fasxistoj konspiris kontraŭ la Respubliko. Generaloj kiel Mola, Yagüe, Franco kaj aliaj dezidis fari ŝtatrenverson la 20-an aprilon. Ĉio estis tre senordena: pluraj dekstrajn kaj maldekstraj personoj murdis al si en la urbaj stratoj; ankaŭ estis incendio. Falagistoj murdis socialistan diputiston kaj la registaro malpermesis la Falangen kaj arestis kiun fundis la partio: José Antonio Primo de Rivera.

La desordojn kreskis... la 14-an aprilon dum la festo de la Respubliko la dekstraj mudistoj agis. Manuel Azaña diris ke la hipanistoj devis lasi la fusilojn ĉar neniu volis civilan militon.

La Registaro eltrovis la fasxistan ŝtatrenverson kaj la generaloj ne povis ĝin fari sed ili ne forgesis la ideon. La Hispana Kortumo diris ke Alcalá-Zamaro ne povis esti la presidento de la Respubliko kaj ĝi mateis tie respublikisto: Manuel Azaña. La Popola Fronto havis plu problemojn: la socialistoj kun la komunistoj kaj nur la republikistoj batalis kontraŭ la dekstraj diputisoj.

La generaloj kiun volis atenci kontraŭ la Respubkiko estis multaj sed la Registaro faris nenion. Julie personoj murdis maldekstran generalon, sia nomo estis Castillo. Siaj amikoj dezidis murdi ankaŭ dekstriston, tiu estis Calvo Sotelo. Siaj amikoj estis policistoj sed la registaro ne mendis tiu murdon tamen, la fasxistaj generaloj trovis ĉi tie la pardonon por komenci la ŝtatrenverson. La 17-an julion la generaloj de Maroko stariĝis kaj la 18-an en la duoninsulo.